• Ete spekemat. Eg skal frotse i fenalår og deilige italienske skinker. Det er det beste eg veit og har vore hardt å holde seg unna.
  • Mjuke ostar. Burgar med blåskimmer osv. Savn!
  • Vin. Har ikkje savna det sånn veldig da kroppen slettes ikkje har crava det under graviditeten, men skitt så godt det skal bli. Gjerne i kombo med dei to andre tinga over. Omg. Ein tung, gul ein. Med hensyn til amming- slapp av!
  • Springe fort. Eg likar å trene, og er spesielt glad i intervallar. Syns akkurat det er utfordrande med å vere gravid, at kroppen begrensar meg på områder. Heilt naturlig såklart, men eg gledar meg til å få tilbake superkreftene mine!!
  • Jeans med høgt liv. Ååå, ja!! Det savna eg veldig. Eg er jo ei jeans-jente, og d er ikkje berre lett som gravid. Eg har hatt ei bukse heile graviditeten, og sjølv om eg ikkje kjemme til å passe inn i dei gamle med det første, så gleda eg meg til sjå att midja mi att.
  • Sove på magen. Hallelujah. Ein burde vel ikkje gjer det i utgangspunktet, men kjære vene. Det er jo det beste. Da søve mor sjølv som eit lite barn. Går heller eit par timar ekstra til kiropraktor med skada nakke. #livetpåmagen
  • Følelsen av ein vel gjennomført graviditet. For det er lenge. Og det er heftig og tungt. Og litt kjedelig. High five. Fy søren, vi damer er ganske så rå!

Da eg gjekk gravid med Billie var eg omringa av venninner som óg var gravide. Eg hadde ei venninne i Bergen som eg teksta med, ei i Sogndal, også var vi “Tjukkebollegjengen” som alle var her i  området. Det var så godt å ha dei. Vi teksta døgnet rundt, for etterkvart var vi jo våkne til alle døgnets tider. Vi kunne klage og syte til kvarandre, dele oppturar og nedturar, snakke om melkespreng og hovne bein. Ting som andre folk slettes ikkje brydde seg om. Det var skikkelig fint å ha dei.

Denne gangen har eg ikkje “Tjukkebollene”. Denne gangen er det berre meg. Uansett korleis ein vrir og vender på det, så vil Markus aldri klare å sette seg inn i min situasjon. Han tek imot klagingen min, han masserar dei hovne beina mine og kjenner entusiastisk på sparka fra lillebror. Men han kan aldri heilt forstå, han er mann og det er klin umulig.

Derfor vil eg sei til dikka fine lesarar, at denne gangen føler eg at eg har fått mange nye “venninner” på instagram. Det er skikkelig fint å dele med dikka, og eg får hundrevis av tilbakemeldingar i innboksen min av damer som opplever eller har opplevd det samme som eg går gjennom akkurat no. Takka vere dikka så føler eg meg ikkje så aleine om å vere gravid. Det er litt fint å vite at det er andre som eter is og godteri kvar dag, at det ikkje berre er eg som må opp på do x antall gonger på natta og at andre óg pustar og pesar seg gjennom dagen. Sjølv om eg ikkje kjenner dikka, så setter eg veldig pris på kvar og ein. Egentlig alltid, men spesielt no!

 

Endelig! Som eg har gleda meg til å blogge igjen. For ei stund sidan fann eg ut at eg savna å ha min eigen plattform som kun er avhengig av meg sjølv og mitt eige innhold. Derfor har sommaren gått med til å utvikle denne splitter nye bloggen, og det føles skikkelig bra. Her på bloggen får eg enda meir plass til å dele ting med dikka, meir enn kun eit bilde og ein liten tekst som på Instagram. Komboen blogg og Instagram er veldig fin, og eg trivs veldig godt ved tastaturet.

Eg gleder meg iallfall veldig til å dele masse med dikka framover. Til høsten skal eg føde og garantert vere mykje heime med bebisen min. Da får eg forhåpentligvis god tid til å oppdatere bloggen (håpa ikkje han suge all energi ut av meg). Kryssa fingrane for ei fin barseltid.

Eg har lyst å dele alt i fra musikk, mammarollen, hus og heim, skjønnhet og mote, trening og mat osv. Og eg teke gjerne imot tips om ting di lurer på eller vil lese om.

Velkommen tilbake til bloggen min!

 

Eit år eldre og minst like lykkelig! Eg er altså ein av dei som har hatt bursdag i koronatiden, og feiringen blei deretter. Men dette visste eg jo om, og hadde det veldig greit med det. Det hadde uansett blitt rolig, for bursdagen var på ein søndag, ein helligdag i påsken og vi skulle egentlig vore på hytta. Ergo, ingen stor fest.

Feiringen blei uansett superfin, og eg fryda meg gjennom heile dagen. Det er kanskje rart, men til tross for at eg (visst nok) er voksen, så er eg så sinnsjukt gira og glad i bursdag. Eg har sommarfuglar i magen fleire dagar i forvegen, og når dagen endelig er der går eg spent og full av forventningar. Ikkje det at det absolutt skal skje så jækla mykje eller at eg har høge krav, eg er berre på høggir, rett og slett.

Og dei rundt meg veit jammen å ta vare på meg da. Eg blei vekt til frokost på senga, ballongar, konfetti, sang og gaver. Alt eg kunne drømme om og ønske meg. Og på bursdagar har ein lov til å ete godteri til frokost. Eg stappa i meg sure føtter etter notar og elska kvart eit tygg.

Ei lykkelig bursdagsjente som syns det er litt kjipt at det er eit år til nesten gang. Hehe. Bursdag er så gøy, og det er faktisk berre fint å bli eldre og litt klokare for kvar dag som går.

Eg veit ikkje heilt kor mange dagar vi har hatt heime no, men det begynnar å føles ut som at dette er det normale, at det er slik kvardagen skal vere. Det er det definitivt ikkje, men ein venner seg til det aller meste. Ein venner seg til sitt eige selskap, å konstant gå og rydde etter ho vetle som rotar. Apropos det. Eg held på å bli gal av rot. I det eg ryddar det eine rommet som nettopp har blitt bomba, er rotingen i full sving i eit nytt rom. Never ending story! Kanskje ein berre burde la det vere rotete?! Men da blir det rot innvendig hos meg. Det er faktisk verre.

Også er det kjøkkentjeneste “heile tiden”. I det ein er ferdig med oppvasken etter det eine måltider er neste måltid i gang. Uvant at heile familien skal ete alle måltida heime, det blir mykje mat og mykje oppvask. Det er ikkje alle måltid som blir laga fra bunn, for å sei det slik. Litt halvfabrikat får vere greit i denne tiden. Kødda ikkje med tomatsuppen til TORO.

Kanskje virkas eg litt negativ og destruktiv akkurat no, men eg føler det må vere lov å kjenne litt óg. Alt i alt går ting veldig bra, men at ein blir litt kokko av å gå oppå kvarandre 24/7, det skal vere sikkert. Til vanlig er lunta mi ganske så lang, men den har blitt kortare desse vekene. Ein får prøve å trekke pusten djupt og telle til ti. Det brukar å hjelpe.

Reklame

Det er ein vanskelig tid for mange bedrifter, mange sliter kraftig og noken kjem truleg ikkje til å klare seg gjennom denne perioden. Vi veit jo heller ikkje kor lenge dette vil vedvare. Det einaste som er sikkert er at vi må støtte norsk næring, kjøpe lokale varer og bidra til at flest mulig klarar seg.

På mi side kan eg nevne kulturbransjen som er inne i ei ekstremt krevande tid. Turnear er kansellert og musikarar står uten jobbar. Det er derfor ekstremt fint å sjå konsertar som blir streama over nett og som får inn store bidrag fra publikum der ute via Vipps. Iallfall såpass at ein kan puste ut i ei lita stund. Musikkbransjen er jo i utgangspunktet uforutsigbar og i få tilfeller lukrativ. Viss ein skal prøve å tenke positivt, så får vi prøve og bli enda bedre på det vi driver med. Øve masse og lage musikk heime i stova vår. Eg vil absolutt tru at det bli laga masse fin musikk i denne tiden som på eit eller anna tidspunkt får sjå dagens lys og kanskje blir streama herfra til evigheten. Ja, for ein må prøve å tenke positivt i dette kaoset av ein tid!

Ein anna bransje eg brenn for og er involvert i er blomsterbransjen. Eg har ein pappa som er gartnar, ein svigerfar og svoger som produserar tulipanar i Vollen. Alle kjenner på tiden vi er inne i no. Forhåpentligvis vil folk fortsatt ha blomster på bordet, og kanskje folk har enda meir tid og lyst til å jobbe i hagen sin utover våren og sommaren. Kanskje til og med sommarferien blir heime i år viss vi ikkje får reist noken plass? Eg gledar meg i iallfall til å finne fram spaden, lage urtekassar og plante fine vårblomster ute. Det er ein skikkelig god følelse! I tillegg får ein brukt kroppen i frisk luft. Vinn, vinn.

 

Pappa og meg (5 år). 

 

Min oppfordring; kjøpt blomster, ikkje toalettpapir- og støtt din lokale blomsterforhandlar. Denne buketten er fra Blomsteroasen på Stabekk, butikken til tanta til Markus. Ein av dei finaste blomsterbutikkane eg veit om. Viss du vil ha blomster levert heim på døra kan du sjekke ut Blome.no (eigenreklame). Kanskje din lokale forhandlar levarar heim óg? Og hugs; ein blir GLAD av blomster, og akkurat no treng vi all den gleden vi kan få.

Ta vare på kvarandre og vis kjærlighet- på avstand.